Bambusowy Las

Ostatnio przejrzałam polskie blogi oraz publikacje o Chinach i okazało się, że w większości  wpadamy w sidła tego samego błędu. Niezwykle kuszące jest bowiem pisanie chińskich nazw geograficznych pinyinem (to transkrypcja mandaryńskiego na alfabet łaciński). Zdaje się, że jeszcze częściej sięgamy po anglicyzmy. Sama nie raz wpadłam w tę pułapkę. Mieszały się u mnie wersje chińska, angielska i polska.

Postanowiłam jednak naprawić ten błąd i szczerze zachęcam – zostawmy pinyin tym, którzy uczą się chińskiego, a wersje anglojęzyczne do tekstów pisanych właśnie po angielsku. Skoro posługujemy się językiem polskim, to starajmy się to robić dobrze. Z pomocą idzie nam zeszyt Nazewnictwa Geograficznego Świata wydany przez Komisję Standaryzjacji Nazw Geograficznych Poza Granicami Polski przy Głównym Geodecie Kraju. W tym wypadku interesuje nas zeszyt nr 9, czyli ten dotyczący Azji Wschodniej.

Oto kilka przykładów:

Jest również sporo przypadków, w których nazwy w języku polskim zapisujemy tak samo jak choćby po angielsku. Nie ma jednej reguły, dlatego zawsze najlepiej wszystko sprawdzić w zeszycie Nazewnictwa Geograficznego Świata.

Wszystkie zeszyty dostępne  są w formie elektonicznej na stronie Komisji Standaryzacji Nazw Geograficznych: http://ksng.gugik.gov.pl/wydawnictwa_ngs.php

Ten wpis został opublikowany dnia 2012-02-24 o godz. 23:20 w kategorii Bambusowy Las. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu, korzystając z wątku RSS 2.0. Możesz dodać komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojej strony.